Sum neyðugir partar í mekaniskum sambandi er avrikið hjá festievnum í stóran mun treytað av tilfarinum, sum verður nýtt. Festievni úr ymiskum tilfari hava sína egnu styrki, tæringsmótstøðu, hitamótstøðu og kostnað, og tað ger tey hóskandi til ymiskar vinnuligar nýtslur.
Kolstál er tað mest brúkta tilfarið til festievni orsakað av lága kostnaðinum, høgari styrki og lætta virkingini. Lágt-kolstál (so sum C1010) verður vanliga nýtt til almennar boltar og møtur, har tæringsmótstøðan verður økt við heitari-dypbjálving ella galvanisering. Miðal-kolstál (so sum C1045) fær størri styrki eftir sløkking og herðan og er hóskandi til mekaniskar konstruktiónslutir. Høgt-kolstál verður nýtt í serkønum umsóknum, sum krevja størri harðleika, men vísir lægri seigleika.
Legeringsstál, sum er styrkt við tilseting av evnum sum krom, molybden og nikkel, verður nógv brúkt í forritum, sum krevja høga styrki og troyttarmótstøðu, so sum bil- og loftrúmdarvirksemi. Til dømis vísir 40Cr stál, eftir sløkt og herðað, framúr styrki og slitstyrki og verður vanliga nýtt í festi til motorar og tungar maskinur.
Rustfrítt stál er kent fyri sína tæringsmótstøðuføri og er fyrst og fremst flokkað í trý sløg: austenitiskt (so sum 304 og 316), comartensitiskt, og ferritiskt. 304 rustfrítt stál er nógv brúkt í matvøru- og kemikaliuídnaðinum orsakað av síni framúr formførleika og}tæringsmótstøðuføri {ntaiel3 molybden, bjóðar økta klorid tæringsmótstøðu og er hóskandi til hav umhvørvi. Martensitiskt rustfrítt stál (so sum 410) bjóðar eina javnvág millum styrki og tæringsmótstøðu og verður vanliga nýtt í skerjitólum og legufestum.
Ikki-jarnmetal sum aluminium, kopar og titanlegeringar hava eisini serligar nýtslur. Aluminiumslegeringsfestir eru lættar, tærings-mótstøðuførar, og sera leiðandi, og gera tær hóskandi til loftrúmdar- og elektroniska útgerð. Koparlegeringar (so sum messing) bjóða framúr góða leiðslu og tæringsmótstøðu og verða vanliga nýttar í el-sambandi. Titanlegeringsfestir bjóða høga styrki, høga-hitamótstøðu, og tæringsmótstøðu, men eru dýr og verða fyrst og fremst nýtt í flogferðslu og há-end medisinskari útgerð.
Samanumtikið kann sigast, at valið av festitilfari krevur umfatandi umhugsni um mekaniskum eginleikum, umhvørvisligum samsvari og kostnaðar-effektiviteti fyri at nøkta tørvin hjá ymiskum vinnugreinum.

